خانواده ي ٤ نفره ي ما

سلام و درود 

تقريبا بعد از ٢ ماهي بازگشتيم و خدا رو سپاس كه دوران بارداري به سلامت گذشت و نيكان خان ما هم زندگيمان را از قبل شيرين تر و دلچسب  تر نمودند. 

و اما از روزهاي بعد از مرخصي از اداره برايتان بگويم كه چند روزي را مشغول خريد وسايل و لباس و مايحتاج مدرسه براي آراد جانمان بوديم و پسرم كه حسابي ذوق و شوق داشت از طرفي قرار بود راهي مدرسه شود و از طرف ديگر هم منتظر ورود برادرش بود . اولين روز از مهر راهي مدرسه شد و هر روز ميلش بيشتر و بيشتر از روز قبل است. هر چند صبح ها خيلي سخت از خواب بيدار ميشه ولي مابقيش رو خيلي دوست داره. تو اين مدت آراد رو راهي كلاس نقاشي هم كردم كه به هواي ناديا مشتاقانه راهي كلاس ميشد. كلاس هاي مشاعره اش هم همچنان براهه و هر هفته برگزار ميشه هر چند با لطف آزيتاي مهربون روزش و ساعتش كلا تغيير كرده و از اونجايي كه پسرم مردي شده خودش تنهايي راهي كلاس ميشه و اين فرصتي ميشه تا من هم استراحتي كنم. 

از نيكان هم بگويم كه گل پسر ما ١٨ مهر تشريف آوردن و خدا رو سپاس كه لطفشان را باز هم شامل حال ما نمودند و فرزندي سالم و اميدوارم صالحً به ما عطا كردند. از زايمان و روزش كه نميخواهم چيزي بگويم و همين بس كه چقدر سخت بود و تا پاي مرگ رفتيم و خدا به اينجانب كرمي دوباره كردند. گل پسري مثل تمامي نوزادن بد خلقي هاي اول تولد را داشتند و تا امروز كه مينويسم همچنان شب بيداره ها ادامه دارد و من مادر جان و همسر عزيز در تلاشيم تا اين شب ها پايان يابد و خلاص و الان كه اين پست رو ميذارم ساعت ٤ و ٤٣ دقيقه صبح روز ٥ آذر ماه ٩٧ ميباشد و آقا نيكان بيدار و من بيدارتر.